تبليغاتX
هانی نامه


به دو عزيزي كه هيچگاه نوشته هايم را نديده اند مادرم پدرم**

 

نردبان تاریکی

 بهانه ای بود برای چشمانمان

در خجالت کلمه

 گره در گره

 گم شدیم

 ترانه شدیم

بالا و بالاتر

تا اولین گوشه  مهتاب

 وقتی ماه خواب نمانده بود

دیگر باید بازگردم

 اما!

سرم روی شانه ماه جا مانده ست

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم شهریور 1385ساعت 18:8 توسط هانی .ف نجفی |

! از جنس هيچ كس
درباره وبلاگ


هانی نامه!... دست نوشته هایی از دستی خالی! بی هیچ ادعایی .در جستجوی افسانه ای فراموش شده بین من و تو . اشاره ای مبهم به سادگی و دلتنگي ! سخنی که شاید مضمون بی قراری تازه ی ما باشد! ... حکایتی از لحظه های کوچک اما ماندنی در سکوت کوچه پس کوچه های وبلاگ! با حرف هايي كه هميشه در گلو جا مي مانند ...
هانی . ف نجفی



نويسندگان

هانی .ف نجفی



جستوجو گر




آرشيو موضوعات وبلاگ


لينك دوستان